خمر همانند عبادت كنندهء بت مىباشد » . « 1 » و جز اينها از اخبار و احاديث كه بر حرمت و گناه بودن شراب دلالت دارند ، به حدّ وفور و متواتر وجود دارند . * * * قسم سوّم : در برخى از اشيا و مباحات ديگر مىباشد . در اين باب نيز آياتى وجود دارد : [ 369 ] [ آيهء اول ] « يَسْئَلُونَكَ ما ذا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ وَ ما عَلَّمْتُمْ مِنَ الْجَوارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللَّهُ فَكُلُوا مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَ اذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ » ؛ « از تو سؤال خواهند كرد كه چه چيزى بر آنان حلال شده است ، بگو بر شما حلال گرديده است ، تمام پاكيزه‌ها و هر صيدى كه شما شكارى آموخته‌ايد از آنچه كه خداوند به شما ياد داده است ، از چيزهايى كه براى شما نگه مىدارند و نام خدا را بر آنها ذكر كرده‌ايد ، تقوا پيشه سازيد كه خداوند زود به حساب نيك و بد اعمال مردم مىرسد » . هنگامى كه خداوند متعال حرمت اشياى پيشين را ذكر فرمود ، از رسول خدا ( ص ) پرسش نمودند : پس چه چيزى بر آنان حلال شده است ؟ و نگفتند : چه چيزى بر ما حلال شده است . بر سبيل حكايت به اين دليل كه « يسئلونك » براى « غيبت » مىباشد . با اينكه هر دو وجه جايز و رواست ، بين آن دو وحدت ايجاد كرد . در آيهء شريفه فوايدى وجود دارد : 1 - « أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ » ؛ يعنى : « هر چيزى كه قابل بهره‌بردارى و كاميابى است بر شما حلال شده است » ؛ قبلا اقسام گواراها و طيّبات را بيان كرديم و امكان دارد « طيّبات » را بر هر كدام از آنها حمل نماييم ولى نزد ما اين عامّ ، تخصيص خورده است با تحريم اشيايى كه سنّت شريفه و سيرهء اماميّه بر تحريم آنها وارد شده است و شافعى با اين مفهوم بر تحريم هر چيزى كه عرب آن را خبيث و ناگوار شمارد ، استدلال كرده است ، ولى مفهوم نزد ما حجّت نيست .

--> ( 1 ) . مستدرك الوسائل ، ج 17 ، ص 43 ، شمارهء 20685 .